Stel je voor…

Een zorgsector zonder verloop, zonder verzuim en waar drop-out niet voorkomt. Een zorgsector vol blije zorgmedewerkers die weten wat ze moeten doen, hoe ze het moeten doen en die het doen. Gezamenlijk. En in goed overleg met de patiënt en de mensen om de patiënt heen. Een sector waar duurzame inzetbaarheid reeds gerealiseerd is. Waar zorgmedewerkers tot hun pensioen gezond, gelukkig en gemotiveerd werken en willen/kunnen blijven werken. Kortom, een sector waar zorgprofessionals ‘zin in zorg’ hebben. Het lijkt mij wel wat!

Mijn naam is Chantal Duijn en ik ben gevraagd om te bloggen voor Zin in Zorg. Of ik dat wil en waarom ik dat wil? Natuurlijk wil ik dat! De kracht van woorden is groot. Woorden kunnen onder je huid gaan zitten, je nieuwe inzichten geven en ze kunnen je raken. Dus met woorden bereik je meer.  Daarnaast sluit het Zin in Zorg-initiatief aan bij mijn dagelijkse werkzaamheden op het gebied van werkgeluk en een positieve werkcultuur in de diergeneeskunde. Zin in Zorg staat voor meer werkplezier, meer tijd voor de patiënt en mentaal fitte zorgprofessionals. Mijn persoonlijke missie sluit hier (in ieder geval voor de diergeneeskunde) naadloos op aan: álle veterinaire professionals gelukkig!

Tijdens het schrijven van mijn proefschrift over diergeneeskundig onderwijs, waarbij ik inzichten uit de opleiding geneeskunde heb toegepast in mijn eigen vakgebied, kwam ik erachter hoeveel raakvlak er zit tussen de humane geneeskunde en de diergeneeskunde. Daarnaast is er ook zeker overlap met tandheelkunde en fysiotherapie. Volgens mij kunnen we dan ook veel van elkaar leren en zeker op het gebied van werkgeluk en werkplezier.

Werkgeluk wordt gedefinieerd aan de hand van vier pijlers: people (verbinding), positivity (positiviteit), progress (voldoening), en purpose (betekenis). Waarbij de purpose van alle zorgprofessionals heel duidelijk is. Terwijl wanneer het niet goed gaat, de ‘zin in zorg’ verdwijnt. De purpose raakt ondergesneeuwd door onder andere werkdruk, beperkte inspraak en overwerken wat meer regel is dan uitzondering. Terwijl het dilemma voor vele beroepen buiten de zorg is om purpose te vinden en te behouden. Kortom, wat purpose betreft hebben we een streepje voor op alle anderen. En ik ben er zeker van dat we ook op de andere gebieden hoge ogen kunnen gooien.

Alles wat je aandacht geeft groeit. Dus tijd om aandacht te geven aan de betekenis van ons werk, aan de mooie en positieve kanten van ons vak, de verbinding die we ervaren met anderen en de voldoening die ons werk oplevert. Dat doen we niet alleen, dat doen we samen in de teams, organisaties en praktijken. Gezamenlijk maken we cultuur. Én zo maken we het verschil.

Dus luister, spreek je uit, inspireer en raak!

Met werkgelukkige groet,
Chantal