Gastblog “Ik houd het nog wel even vol”

Deze zomer was ik 17 jaar aan het werk als verloskundige. Voor mij in eerste instantie niet opvallend, maar ik realiseerde mij wel dat een aardige groep verloskundigen het praktiseren niet zo lang volhoudt. Dit geeft stof tot nadenken. Voor mij, maar ook voor de Koninklijke Nederlandse Organisatie van Verloskundigen (KNOV). Er ligt een taak voor ons: werken aan de duurzame inzetbaarheid van onze verloskundigen. Maar waarom stoppen collega’s met dit werk? En wat zorgt ervoor dat het werk veel van ons vraagt?

Laten we eerlijk zijn, het werk als verloskundige in de eerste lijn is pittig: meerdere 24-uurs diensten per week, afgewisseld met spreekuren en vergaderingen. Daarnaast rust er (op jonge leeftijd) een grote verantwoordelijkheid op de schouders van de startende verloskundige. Daar moet je tegen kunnen. Tijdens de opleiding word je opgeleid tot een zelfstandig verloskundige, maar dan… De eerste keer de diensttelefoon hebben is spannend. Ik denk dat iedere verloskundige zich dit nog wel kan herinneren. Onderzoek laat ook zien dat de startende verloskundige onzeker op de werkvloer begint.
Hoe kunnen we er samen voor zorgen dat zij die onzekerheid om kunnen zetten in zekerheid en plezier? Het antwoord is best simpel: steun. Als de startende verloskundigen zich gesteund voelen door (ervaren) verloskundigen en er een positieve en veilige werksfeer is, dan zorgt dit voor meer zelfvertrouwen en op lange termijn minder uitval.

Als lid van de werkgroep ‘Duurzame inzetbaarheid’ van de KNOV mocht ik samen met het projectteam het Buddysysteem voor de startende verloskundige ontwikkelen. Waardevol om concrete handvatten te bieden aan de (startende) verloskundigen door middel van onder andere het buddysysteem. Inmiddels heb ik zelf mogen ervaren hoe het is om een buddy (lees: maatje tijdens het inwerken) te zijn voor mijn nieuwe collega. Het is zo leuk om te doen. Een startende verloskundige, enthousiast en toch ook onzeker, te begeleiden tot een krachtige zelfverzekerde collega. De nieuwe generatie collega’s jouw eigen kennis en ervaring meegeven is goud waard!
Door hier een bijdrage te leveren werk ik ook aan mijn eigen duurzame inzetbaarheid: ik verhoog mijn eigen werkplezier. Ik houd het zo nog wel even vol.

Door verloskundige Kirsten Schatorjé

 

14 september, 2023

Verder lezen

21-05-2024
Gastblogger Maartje Weterings | Is er een dokter in de lucht?
Het is 1.34 uur, in een vliegtuig ergens boven de Caribische zee: necesitamos un médico, galmt er door de speakers. We hebben een dokter nodig! Die is er en wel op rij 23 want daar zit ik: een basis-médica, die voor acht maanden op reis is en nog eventjes het slaapzand… Lees verder >
21-05-2024
Arts in auto
Het is 9 uur ’s ochtends en ik slinger over de snelweg. Ondanks de intredende winter staan de ramen open en de verwarming uit. Wakker-houd-muziek die een andere generatie als herrie zou omschrijven knalt uit de boxen en ik heb mezelf al meerdere keren in het gezicht geslagen. Toch val… Lees verder >
24-04-2024
Dat beetje extra voor de patiënt
Als verpleegkundige krijg ik vaak de vraag wat mijn vak zo mooi maakt? De late dienst van twee weken geleden, de laatste dag van mijn reeks diensten, is zo’n dag die het antwoord op deze vraag prachtig samenvat. Ik neem jullie graag mee… Het is een lekker zonnige zondagmiddag,… Lees verder >