Zin in Zorg-moment: Geluksmomentje tijdens nachtdienst

Het is maandagavond 22.30 uur en ik fiets door lichte motregen naar het ziekenhuis. Ik vind het ’s avonds laat aankomen in een stil ziekenhuis nog altijd een bepaalde charme in zich hebben. Het is mijn vijfde nachtdienst en ik ben benieuwd wat het gaat worden, ‘het kan immers vriezen of dooien’.

Deze nacht is het druk. Niet alleen op mijn afdeling, maar op alle afdelingen. En juist die drukte brengt nu naar boven waarom ik zo houd van dit vak: de saamhorigheid (die vaak nog groter is tijdens de nachtdienst dan overdag) en de samenwerking met alle collega’s van de verschillende afdelingen. Deze avond kan ik wat extra zorg leveren aan een ‘vers’ gezin. Terwijl de verpleegkundige me achterna roept: ‘Hé dok, ik heb alvast even twee infusen voor je geprikt want ik geloof dat je het druk hebt’, loop ik in een flink tempo naar de verloskamers waar zojuist een baby is geboren die wat moeite heeft met de ademhaling. De assistent van de gynaecologie is alvast begonnen met de opvang en ik neem deze over.

Papa staat naast me en laat het een beetje over zich heen komen. Ik moedig hem aan om de hand van zijn pasgeboren baby te pakken. De baby knapt gelukkig wel op, maar kan niet goed zonder hulp ademen en moet worden opgenomen.

Doordat we allemaal net wat meer tijd nemen, lukt het om de baby aan de ademhalingsondersteuning toch nog even bij mama op de borst te leggen. We maken nog wat eerste foto’s van dit gezin voordat de baby wordt opgenomen. Allemaal staan we even stil bij het geluk dat van hen afstraalt. Terwijl ik de administratie rondmaak met een glas limonade en wat koekjes die ik van een andere verpleegkundige heb gekregen (lang leven snoepen in de nachtdienst!), geniet ik na van dit moment. Want hoe hectisch het soms ook is, het is geweldig om als team bij te dragen aan een stukje levensgeluk. Dáárom houd ik van dit werk!

Anu ter Haar
Aios kindergeneeskunde en bestuurslid De Jonge Specialist


Oproep

Wil jij ook jouw Zin in Zorg-moment van de dag delen met collega’s? Het moment waarop je jezelf ontspannen voelt, het positieve teamwork gevoel hebt met collega’s, en mooi verhaal hoort, iets beleeft dat jou raakt als dokter? Mail jouw verhaal dan naar info@zininzorg.nl

 

 

 

18 december, 2020

Recent nieuws

Pauze
Pauze. Het woord roept zowel ontspanning als stress op. Want pauze voor jezelf klinkt heerlijk maar als we met collega’s lunchen gaat het eigenlijk alleen over werk gerelateerde zaken, patiënten. Kan je het dan wel echt pauze noemen? We zijn een aantal jaren geleden overgestapt…
lees verder...
Gastblog | Nejra Kabašaj | aios Huisartsgeneeskunde
‘Nejra, de patiënt van vorige week is er weer.’ Een zin die tientallen gedachten en gevoelens bij me oproept als ik het hoor. Bovenal voelt het als een soort lakmoesproef voor mijn medisch handelen. Het stelt mijn klinische vizier op maximale scherpte: heb ik het wel goed gedaan de vorige…
lees verder...
Ode aan mijn lichtpuntje
Het liefst ben ik voor de werkdag officieel begint al op de afdeling. Rustig de computer aanzetten, kopje koffie, de eerste mailtjes van de dag beantwoorden en een babbeltje met de andere vroege vogels. Even acclimatiseren. De realiteit is echter anders. De openingstijden van de crèche en BSO maken dat…
lees verder...