Hokus pokus pilates pas

Woensdagochtend klokslag 9 uur. De matjes worden uitgerold en daar staan ze: tien energieke dames, klaar voor weer een pilates les. Een groep die al jarenlang trouw samenkomt. En dat merk je: soms is het een gekakel van jewelste als ik de groep verwelkom en met mijn ‘goedemorgen dames’ er bovenuit probeer te komen.

Van slechts een enkeling namen we in de loop der jaren afscheid, altijd noodgedwongen. Door een verhuizing of de gezondheid die het niet meer toeliet. Onze laatste aanwinst zijn ‘de drie buurvrouwen’. Een schot in de roos en mooie aanvulling voor de groep. Het is namelijk een hechte groep met altijd een luisterend oor en belangstellend warm woord voor elkaar. En als iemand een tegenvaller heeft komt er steevast een kaartje tevoorschijn. Een klein gebaar, maar vaak zo groots in betekenis.

Extra speciaal zijn de lessen aan de Dommel. Zodra het zonnetje tevoorschijn piept, proberen we de les naar buiten te verplaatsen. Achter onze fysiotherapie praktijk hebben we namelijk een prachtige buitenplaats aan de Dommel. De plek nodigt uit om soms even wat weetjes over de natuur met elkaar te delen, want er zitten kenners tussen hoor! Onder de bomen, met het kabbelende water op de achtergrond, het geruis van de bladeren, de balkende buurtezel en de ruziënde duiven, voelt het alsof we middenin de natuur even ontsnappen aan de dagelijkse drukte. En als er dan óók nog even leuke vakantieherinneringen worden gedeeld voor de les, hebben we allemaal het idee dat we op een mini-vakantie zijn en dwalen de gedachten wel eens af. Overigens wordt dat gevoel soms even bruut verstoord wanneer we er toch ‘nog tien’ bijdoen terwijl ons gezucht en gekreun mee wordt gevoerd door de wind.

Naast die samenhorigheid verbindt ons natuurlijk bovenal de zin om te bewegen en te werken aan de gezondheid. Daar komen ze per slot van rekening voor. En onderschat deze dames niet hoor! Menig man heeft de afgelopen jaren wel eens mee proberen te doen en vol bewondering gekeken naar de prestaties en onmogelijke posities van deze pilates heldinnen. Er wordt gezwoegd, gepuft, aangemoedigd, afgezien en doorgezet en eigenlijk nooit geklaagd. Met altijd respect voor ieders eigen grenzen: topsport om die zelf aan te voelen en daar naar te bewegen. Wanneer ik rondkijk voel ik me zo trots en ben ik dankbaar dat ik deze dames al zo lang mag begeleiden.

Het vrolijke klokkenspel van de kerk iets verder in de straat haalt me om 10 uur uit mijn gedachten. We zwieren en zwaaien onze ledenmaten nog even flink uit en ademen een paar keer diep door. Wat een fijne start van de dag. Samen houden we op deze manier het vakantie gevoel vast en geven we het door, week na week.

Hocus pocus pilates pas, ik zou willen dat het alweer woensdag 9:00 was 💛