De kracht van het moment

Een dag in het leven van Raymonda Romberg, anesthesioloog en ambassadeur van Zin in Zorg:

“Het is even wennen na de zomer: het weer wordt herfstig en we zitten in de tweede coronagolf. En we zijn nog nauwelijks echt uitgerust van de vorige golf. Ik vraag me af hoe we hier doorheen moeten komen.”

“Het wordt weer een periode van onzekerheid waarbij weer ontzettend veel van ons aanpassingsvermogen gevraagd gaat worden.

Mij dat bedenkende, denk ik plots aan een van mijn patiënten afgelopen week. Een kwetsbare oudere fragiele man, met Parkinson die voor OK moest i.v.m. een gebroken heup. Hij vertelde dat hij bang was dat hij de operatie niet zou overleven. Hij hield zich groot en probeerde op ons te vertrouwen toen hij een spinaal kreeg. Hoe onzeker zou dat voelen; om een operatie in te gaan zonder dat je je kan vasthouden aan het perspectief van een leven na de operatie?

De tweede golf is gestart met gevoelens van onzekerheid, maar ook met angst om besmetting van familieleden of om zelf besmet te raken. Echter als er iets is wat ik geleerd heb van de vorige COVID-periode dan is het wel om meer te leven in het moment. En meer te genieten van het moment. Om geen energie en tijd te spenderen aan de zorgen over hoe het volgende week is of wat er allemaal kan gebeuren.

Ik ben iemand die vaak vooruit kijkt en liefst dingen plant. Met de start van de tweede aflevering van de COVID-crisis probeer ik mezelf weer te dwingen om meer in het moment te leven. Ik zie mijn kwetsbare oudere patiënt die na de operatie dolblij is dat hij de operatie goed doorstaan heeft (overleefd heeft!) en nu op de verkoever stralend en oh zo dankbaar geniet van zijn waterijsje. Ik word daar heel blij van. Dit is waar ik het in mijn werk voor doe.

Ik neem mij voor om vanavond eens lekker te koken en daarna met een dik boek op de bank gewoon te genieten van het moment. Gewoon te “zijn”. Het is zonde om een goed moment voorbij te laten gaan met de zorgen voor morgen.”

6 februari, 2023

Recent nieuws

Pauze
Pauze. Het woord roept zowel ontspanning als stress op. Want pauze voor jezelf klinkt heerlijk maar als we met collega’s lunchen gaat het eigenlijk alleen over werk gerelateerde zaken, patiënten. Kan je het dan wel echt pauze noemen? We zijn een aantal jaren geleden overgestapt…
lees verder...
Gastblog | Nejra Kabašaj | aios Huisartsgeneeskunde
‘Nejra, de patiënt van vorige week is er weer.’ Een zin die tientallen gedachten en gevoelens bij me oproept als ik het hoor. Bovenal voelt het als een soort lakmoesproef voor mijn medisch handelen. Het stelt mijn klinische vizier op maximale scherpte: heb ik het wel goed gedaan de vorige…
lees verder...
Ode aan mijn lichtpuntje
Het liefst ben ik voor de werkdag officieel begint al op de afdeling. Rustig de computer aanzetten, kopje koffie, de eerste mailtjes van de dag beantwoorden en een babbeltje met de andere vroege vogels. Even acclimatiseren. De realiteit is echter anders. De openingstijden van de crèche en BSO maken dat…
lees verder...